Paradoks samochodziarza

Na wstępie: nie należy mylić samochodziarza z kierowcą. Pod pojęciem samochodziarz rozumiem wyznawcę idei, jakoby samochód był najlepszym rozwiązaniem transportowym, a nie zwykłego użytkownika samochodu.

A na czym ów paradoks samochodziarza miałbym polegać? Kliknij "Czytaj więcej", aby się dowiedzieć!

Patrzcie i podziwiajcie (ale nie naśladujcie :D)

Nie pochwalam tego i właściwie powinienem zapałać świętym oburzeniem, ale to po prostu robi wrażenie ;)

Seniorzy na drodze: wykluczanie niebezpieczeństwa vs niebezpieczeństwo wykluczenia

Być może nie pasuję do standardów narzucanych przez dzisiejsze media, ale zawsze wydawało mi się, że praca dziennikarza jest zawodem z misją, która wymaga nie tylko informowania o przebiegu bieżących zdarzeń, ale także promowania postaw zdrowego rozsądku i szacunku dla innych. Wprawdzie ostatnie lata wybudziły mnie częściowo z tej ułudy, lecz ostatnia resztka rozsądku (a może własnie jego braku?) kazała mi wierzyć, że przynamniej dziennikarze starszego pokolenia pozostają wierni tej zasadzie.

Och, jakże się myliłem.

W roli głównej Jerzy Iwaszkiewicz, znany dziennikarz motoryzacyjny, i jego wypowiedzi na temat proponowanego obowiązku wprowadzenia badań dla kierowców w podeszłym wieku:

Frustracja osiąga poziom maksymalny

Jako uczestnik ruchu widziałem już niejedno, dlatego staram się zrozumieć wiele. Ale numer, który wyciął dziś na moich oczach facet w srebrnym hyundaiu, sprawił, że miałem ochotę wyrwać mu kluczyki ze stacyjki i wrzucić do przepływającej opodal Warty.

Chyba każdy czytał lub słyszał, że ostatnie dni upłynęły w Wielkopolsce pod znakiem marznącego deszczu, osadzającego się na wszystkim w postaci oblodzenia oraz gołoledzi. Swoją drogą, to całkiem ciekawe uczucie, kiedy słyszysz padające igiełki lodu...

Taki klimat, taka sytuacja ;)

W tych pięknych okolicznościach przyrody zbliżałem się na rowerze do przejścia dla pieszych. Z wyprzedzeniem dobrych 30 metrów spojrzałem za siebie, wyraźnie zasygnalizowałem kierowcy za mną, że będę hamował, w końcu zatrzymałem się.

Stalowe ramy rowerowe: skąd ten szał i nagły powrót popularności?

Jeszcze 30 lat temu wybór roweru był sprawą prostą. Zawodnicy otrzymywali oczywiście najlepszy sprzęt, jaki był wówczas dostępny. Amatorzy z kolei przeważnie mieli do wyboru kilka modeli o dość porównywalnej jakości, zbudowanych oczywiście na stalowej ramie.

Autor: David Edgar, licencja CC-BY-SA

Mijały lata, a na rynku zaczęło pojawiać się coraz więcej konstrukcji. Eksperymentowano ze zmianami w geometrii ram, niektórzy odeszli nawet od klasycznego kształtu dwóch trójkątów, ale niewątpliwie największym przełomem było pojawienie się ram wykonanych z zupełnie nowych materiałów: aluminium, tytanu oraz kompozytów włókna węglowego.

Nowe typy ram błyskawicznie znalazły swoich zwolenników. Były coraz lżejsze, sztywniejsze i wygodniejsze... a mimo to, po ok. 20 latach historia zatoczyłą koło. Stal powraca, i to na rynku, na którym jest to z pozoru najbardziej nieoczekiwane: wśród miłośników rowerów z najwyższej półki.

Skąd ten nagły szał na stal? Postarałem się zebrać najważniejsze powody, dla których świat miłośników kolarstwa powrócił do najbardziej klasycznego z materiałów.

Szczecińscy radni maja pomysł na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego

Chyba każdy z nas widuje ten obrazek: kiedy tylko przedstawiciele władz występują z pomysłami na skuteczniejszą egzekucję przepisów regulujących ruch drogowy, naturalną reakcją obronną wielu kierowców jest oskarżanie rządzących o chęć załatania dziury w budżecie gminy/państwa (niepotrzebne skreślić). Szczecińscy radni wpadli jednak na pomysł, który może skutecznie ukrócić te narzekania, a przy okazji całkiem skutecznie i minimalnym kosztem poprawić poziom bezpieczeństwa na ulicach.

Autorami nowej koncepcji są szczecińscy radni Prawa i Sprawiedliwości. Zaprezentowany przez nich system opiera się na trzech filarach:

• ścisłej kontroli uczestników ruchu,
• finansowej samowystarczalności systemu oraz
• przeznaczaniu całości nadwyżek finansowych na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Rowerowy cytat dnia: o dojazdach do pracy

Z rozmowy o starym znajomym:

- Słyszałaś? K. zmienił pracę, będzie teraz pracował na [tu pada nazwa dzielnicy].
- To chyba będzie miał teraz gorszy dojazd?
- Przecież K. dojeżdża rowerem - ZAWSZE ma dobry dojazd.

I właśnie dlatego 2>4, przynajmniej kiedy o liczbę kół chodzi :)